Każdy producent dąży do ustalenia wielkości produkcji na takim poziomie, który umożliwia maksymalizację zysku. Pierwsza metoda polega na tym, że porównuje się przychody całkowite z kosztami całkowitymi, aby zaś znaleźć taką wielkość produkcji, dla której to różnica między tymi wielkościami całkowitymi jest największa. W drugiej to metodzie porównuje się koszty krańcowe z przychodami krańcowymi dlatego w tym przypadku optymalnej wielkości produkcji odpowiada zrównanie się tych wielkości krańcowych. Wówczas, gdy przychody krańcowe są większe od kosztów krańcowych, to w tej sytuacji opłaca się zwiększyć produkcję, gdyż każda wyprodukowana jednostka więcej dodaje do przychodów całkowitych niż do kosztów całkowitych, to zaś sprawia, że zyski rosną. Jeżeli zdarzy się, że przychody krańcowe są mniejsze od kosztów krańcowych, to opłaca się w takiej sytuacji zmniejszyć produkcję, gdyż ostatnia wyprodukowana jednostka pociąga za sobą większe koszty niż przychody dlatego zaś przyczynia się do ograniczenia zysków.
| Najtańsze krzesła na rynku | słoneczny sopot noclegi nad morzemCopyright @ 2010 konkurencja.info.